كرد او را بهشت واجب باشد و من مامور شدم به سجده و فرمان نبردم مرا دوزخ باشد تو بتقصير خود افتادى از اين در محروم از كه مينالى و فرياد چرا ميدارى و منه التوفيق سورة الانفال مدنيست نزد ابن عباس و قتاده الا هفت آيه كه نازل شده در مكه و آن اينست كه وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا تا بهفت آيه و نزد حسن و عكرمه همهء آن در غزوات بدر فرود آمده و عدد آيات آن هفتاد و هفت است و نزد شامى هفتاد و شش و نزد حجازى و بصرى هفتاد و پنج و نزد كوفى اختلاف در سه آيه است ثم يغلبون بصرى و شامى است مفعولا اول غير كوفى بنصره و بالمؤمنين غير بصرى ابى بن كعب از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه هر كه سورة الانفال و برائة بخواند من شفيع او باشم و در روز قيامت گواهى دهم براى او كه وى برى است از نفاق و بعدد هر منافقى و منافقهء كه در دار دنيا است ده حسنه براى او بنويسند و ده سيئه محو كنند و ده درجه براى او بردارند و تا در دنيا باشد عرش و حملهء آن بر او صلوات فرستند و عياشى باسناد خود از ابى بصير و او از ابى عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده كه هر كه سورة الانفال و برائة را در هر ماهى يك بار تلاوت كند نفاق در او داخل نشود و از شيعيان مخصوص و محبان مخلص امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه باشد و در روز قيامت از موايد بهشت بنوشد تا مردمان از حساب فارغ شوند و محمد بن مسلم از ابى جعفر عليه السّلام نقل كرده كه سورة الانفال جذع انوف مردهء كفار است و ببايد دانست كه چون حق سبحانه و تعالى در سوره اعراف ذكر قصص انبيا كرده و ختم آن كرده بذكر پيغمبر ما صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم افتتاح سورة الانفال كرد بذكر آن حضرت و بعد از آن بيان آنچه ميان او و قوم او واقع شده بود پس فرمود كه * ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَسْئَلُونَكَ ) * مىپرسند اى محمد صلَّى اللَّه عليه و آله از تو * ( عَنِ الأَنْفالِ ) * از حكم غنيمت هاى كفار كه بر اين امت حلال است يا نه تسميهء غنيمت بنفل جهت آنست كه آن عطيه و فضلى است از حق تعالى بمجاهدان و اشتقاق آن از نفل است بمعنى زيادتى و منه النافلة لانها زايده على الفرض و در سبب نزول اين آيه اختلاف است در وسيط آورده كه اهل بدر اختلاف كردند در غنايم جوانان را مدعا آنكه ما حرب كرده‌ايم غنيمت از آن ما است و پيران گفتند ما نيز مددكار و عون شما بوده‌ايم ما را نيز نصيبى بايد يا هر قومى از مهاجر و انصار داعيه احراز غنيمت داشتند و عبادة ابن صامت رضى اللَّه عنه فرموده كه اين آيه در باب ما و اهل بدر نازل شد كه در غيمت اختلاف مىكرديم و اخلاق